vesikalık fotoğraflarlar da neticede piksellerden oluşuyor. her piksele rastgele bir nokta veya boşluk koysak bir süre sonra mükemmel vesikalığa ulaşmak mümkün. yani vesikalık fotoğrafın da güzel olma ihtimali var. ama çok da kafaya takmamak lazım yani. kimliklerde falan en sikko fotoğraflarımız var diye üzülmemek lazım. benim mesela kimliğimdeki fotoğraf neredeyse ben değil, dongi dongi çelik. okul kimliğimdeki çok daha acayip. jabba the hutt’a dönüşmeden hemen önce çekilmiş gibi. üstümde mont ve atkı falan var ayrıca. bi de okulun sisteminde o fotoğrafım var kayıt mayıt olunca onu görüyolar. kimbilir nasıl gülüyorlar. haklılar da. bu yazı neden böyle çirkinliğiyle barışık gözükmeye çalışan genç kız formatına döndü bilmiyorum. baya da keyfim yerinde aslında.
