hiç fıkra bilmiyorum. hiç. küçükken önem verdiğim bişeydi bu. büyüklerin anlatıkları fıkralarla hükmettiği kalabalıklar (5 kişi 6 kişi) fıkranın ve fıkra repertuarının nasıl bir güç olduğunu öğretti bana. dönem dönem iki üç fıkrayı ardarda anlatabilecek seviyelere geldim. gerektiğinde bel altı fıkralar anlatmaktan kaçınmadım. özellikle neslimin bel altıyla ilgili zifiri karanlık bilgisizlikten sabun kokulu aydınlığa geçtiği dönemde bu tarz fıkralar hem eğlendiriyor hem öğretiyordu. peki ne oldu da hiç fıkra bilmez hale geldim? en son ne zaman fıkra anlattığımı bile hatırlamıyorum. küçükken mor gözlü canavar diye bi fıkra anlattığı hatırlıyorum ama nasıldı hiç hatırlamıyorum. mor gözlü canavar ne lan zaten?
